نعل وارونه روحانی هنگام تقدیم لایجه بودجه به پارلمان

رئیس جمهور هنگام تقدیم لایجه بودجه به پارلمان با اشاره به آشوب‌های دی ماه سال گذشته از موضعی تنزه‌طلبانه تحریم‌های آمریکا را ناشی از آن آشوب‌ها قلمداد کرد.
هر چند ادعای روحانی مسموع است اما کامل نیست و پرزیدنت بدون توجه به پله نخست، پله دوم را مبنای تحلیل پلکانی خود قرار داده‌اند.
پرزیدنت بی توجه به این واقعیت‌اند که آشوب‌های دی ماه خلق الساعه بوقوع نپیوست و مواعید ایشان در دوران تبلیغات ریاست جمهوری ۹۶ بود که دواعی آشوب‌ های دی ماه همان سال شد!
پرزیدنت توجه ندارند وقتی در دوران رقابت انتخاباتی بدون التفات به دنیای واقعیت، سرخوشانه و نامسئولانه شعارهای آن چنانی می دادند و ظهور و حلول و جلوس مجدد خود بر کرسی ریاست را محول به حلول همه خوبی ها و گشایش ها و نعمت‌ها می فرمودند (!) در چنان حالتی جناب پرزیدنت عملا در حال پمپ توقعات فزاینده به سبد مطالبه گری شهروندان بوده که بصورت طبیعی در فردای ناتوانی دولت در تامین آن مطالبات تجمیع و وعده داده شده، آن انباشت توقعات در برخورد با دیوار یاس و واقعیت و مفلوکی دولت بصورت انفجاری مبدل به دی ماه ۹۶ می شود که شد!
هر چند شوق روحانی در رئیس جمهور شدن مجدد با توسل به آن شعارهای محیرالعقول قابل فهم بود اما پرزیدنت توجه نداشتند:
پرزیدنت شدن شاید آسان باشد اما پرزیدنتی کردن سخت است و لوازم و لواحق و ضوابطی هم‌تراز با این حرفه را می‌طلبد!

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + نه =