اعدام محمد صادق خلخالی

محمد صادق خلخالی و اعدام های انقلابی

سالمرگ خلخالی

هر انقلابی در ابتدای استقرار خود از شور (نه شعور) تغذیه می کند و این شور اگر با شعور اختلاط نیابد کشتار وسیعی از طرفداران رژیم سابق به جا خواهد گذاشت.

انقلاب سال ۵۷ ایران نیز از انجام این مجازات ها و اعدام ها معاف نبود، با این تفاوت که در انقلاب ایران به خاطر اسلامی و مردمی بودنش:

  1. حجم این اعدام ها نسبت به انقلاب های دیگر در باقی کشورها بسیار کمتر و کنترل شده تر بود.
  2. این اعدام ها برخلاف بسیاری از انقلاب های دیگر نه از روی کینه، بلکه برای اجرای عدالت و مجازات کسانی که در رژیم سابق به کشتار مردم یا چپاول ثروت های ملی دست زده بودند انجام شد.

۵آذر۱۳۸۲- سالمرگ خلخالی

محمد صادق صادقی گیوی معروف به خلخالی از اولین حاکمان شرع جمهوری اسلامی بود که حکم خود را از امام گرفت و شروع به محاکمه و مجازات سران پهلوی کرد.

امام بعد از چند وقت این حکم را از ایشان گرفت و به محمدی گیلانی داد. عده ای بر این باورند امام بخاطر افراطی گری های او در مجازات سردمداران رژیم سابق که اغلب از قاتلان مردم بودند او را عزل کرد.

و اما خلخالی:

خلخالی با توجه به شرایط خطیر کشور، در کنترل افکار عمومی به وسیله جنگ روانی هم تلاش هایی کرد.(احتمالاً به فکر پاسخگویی به آینده نبود)برای مثال وقتی یک نفر را اعدام می کرد می گفت اعلام کنند که ۱۵ نفر اعدام شدند تا باعث وحشت فعالان رژیم قبلی شود.

به گفته خودش در مصاحبه با صادق صبا، ۲۰۰۰ نفر از سران رژیم پهلوی که یا در کشتار مردم یا در فساد اقتصادی موجود در کشور نقش داشتند را حکم اعدام داده است. در دوره های اول تا سوم در مجلس شورای اسلامی نماینده بود. اما در مجلس چهارم رد صلاحیت شد.

گرچه بعداً اصلاح طلب شد(و اصلاحات همان نهضت آزادیست)، اما در ابتدا از دشمنان سرسخت ملی مذهبی ها (نهضت آزادی ها) بود بطوریکه بارها در مجلس نطق آنان را با سر و صدا بهم میریخت.(این تغییر روش در اغلب سران اصلاحات دیده می شود.)

با هاشمی رفسنجانی هم میانه خوبی داشت. بعد از رد صلاحیتش در دوره چهارم مجلس(اولین دوره نظارت استصوابی) در مسیر انزوا قرار گرفت. در اواخر عمرش در شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز بود و حتی در سال ۱۳۷۶چندین سخنرانی هم در حمایت از کاندیدای مورد حمایت مجمع(محمد خاتمی) انجام داد.

از آخرین اقداماتش هم انتشار رساله بود؛ عده ای می گویند همان رساله امام را منتشر کرد. گفته یکی از نزدیکانش:

ایشان تنها یک مقلد داشت که آن هم خودش بود. از مهمترین اقداماتش تخریب مقبره رضا پهلوی بود. در همان مکان حوزه علمیه هم زد و خودش تا مدت ها آنجا را اداره می کرد.

افراد زیادی تلاش کردند تا ریاست این حوزه را بر عهده بگیرند اما خلخالی این حوزه را بعد از خودش به مهدی کروبی سپرد. از موافقان سر سخت وزیر ارشاد دولت اصلاحات، سید عطاالله مهاجرانی بود. و از مخالفان علی لاریجانی. تا جایی که معتقد بود باید دادگاهی شود.

او در دوران اوج گیری بیماری پارکینسونش حتا راه خانه خود را گم کرده بود، اما راه خانه آقای منتظری را بلد بود و به آنجا آمد و شد می کرد. منتظری هم هیچگاه او را طرد نکرد. در ماجرای مجازات جدایی طلبانی که خلخالی در شهر گنبد داشت، حکم ماموریت را از خود منتظری گرفته بود.

منتظری هم وقتی در نتیجه پرونده مهدی هاشمی و در دفاع از او که فامیلش بود؛گردش عقیده داد و به اعدام های اوایل انقلاب معترض شد،درباره خلخالی تنها یک جمله انتقادی گفت:

کار ایشان هم بی نقص نبود.(جمله ای که درباره هر غیر معصومی می توان گفت) وی در۵خرداد۱۳۸۲در۷۸سالگی در شهر قم فوت کرد.

تشییع جنازه او در قم خیلی شلوغ نشد و مانند فردی عادی به خاک سپرده شد.

در تهران نیز مجلس ختمی از طرف محمد خاتمی برای او گرفته شد که سخنران مراسم هم مجید انصاری بود!

چند تن از قاتلین و مجرمینی که با حکم او اعدام شدند:

  1. امیر عباس هویدا(نخست وزیر سالهای اختناق ایران) نعمت الله نصیری(رییس ساواک)
  2. مهدی رحیمی(رییس شهربانی کشور)
  3. حسن پاکروان(از افراد درجه بالای ساواک)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 + دوازده =