شفافیت از دیدگاه آقا

شفافیت ابزاری برای مقابله با سکولاریسم

سیاست هر کشور، بر پایه ی یک ایدئولوژی استوار است ‎که بنابر مقتضیات آن، کنش های سیاسی تنظیم و اتخاذ می شود.
مارکسیسم، لیبرالیسم،‌ نشنالیسم، دموکراتیسم و … مکاتبی هستند که پیروان آن ها با در دست گرفتن قدرت، اقدام به پیاده سازی اصول و مبانی ایدئولوژیک خود در کشورها می کنند.
سیاست جمهوری اسلامی ایران که به تعبیر شهید مدرس، این سیاست عین دیانت ماست، مبتنی بر اصول و اعتقادات مسلمانان است. همچنین می توان به صورت مشخص مردم سالاری دینی را به عنوان مشی نظام اسلامی در دوران غیبت قلمداد کرد.
مردم سالاری دینی که با اندیشه ی پاسداری و تعالی ارزشهای انسانی و همچنین رعایت اخلاق در تصمیم گیری ها و سیاست ورزی ها در قامت یک ایدئولوژی سیاسی در ایران مطرح است، همواره در تقابل با مفاهیمی است که شیوه حکمرانی را از مبانی دینی خالی و جدا می پندارند.
سکولاریسم که با جدا انگاری دین از سیاست، برای پیروانش مسیری با آداب عملیاتی خود ترسیم می کند، حائز مرام هایی نظیر تفکرات ماکیاولی است که به دلیل خالی بودن از باور امر معاد، به خود مجوز انتخاب هر عملی نافی اخلاق و انصاف و همچنین اتخاذ تصمیماتی بعضا غیر انسانی را می دهد.


با این که تلقی از سیاست فعلی کشور آمیختگی آن با اعتقادات دینی و مذهبی است، اما بعضا از مسئولان حتی در برخی مقام های عالی کشور، رفتارهایی سر می زند که با ارزش ها، اصول و مبانی انقلاب اسلامی در تضاد است.

از سویی برخی مسئولین با پیگیری سبک زندگی متفاوت از ارزش های دینی و ملی و از سویی دیگر برخوردهای مجازی-رسانه ای سیاستمداران نسبت به یکدیگر و همچنین توجیه وسیله برای رسیدن به مقاصد شخصی یا حزبی، که مصادیق بداخلاقی های سیاسی هستند، بر مساله مذکور صحه می گذارند.

با بسترسازی فضای مجازی و گسترش و احاطه ی شبکه های اجتماعی بر جوامع بعضا از هر گوشه کناری با لو دادن اطلاعات خاص یا اصطلاحا افشاگری افراد، احزاب و گروه ها علیه یکدیگر روبرو هستیم.
مقوله ی افشاگری از یک اطلاعات خاص، یک رای، یک نظر و … که موجب تشنج و تشویش اذهان عمومی شود در بعضی شرایط می تواند مصداقی بارز از بی اخلاقی های سیاسی باشد که گسترش آن موجب ظهور و بروز مصادیق دیگر می شود که عادی شدن و سیطره یافتن آن، زمینه ساز ایجاد یک سیستم سیاسی خالی از اخلاق و پایبندی های فعلی خواهد شد.

این روزها که مساله شفافیت آرای نمایندگان در حال طی کردن مسیر پر فراز و نشیبش تا مرحله ی تصویب و قانون شدن است، باید امیدوار بود تا همه ی احزاب و جریان ها بدون ذهنیت و فارغ از هرگونه جهت گیری، برای مقابله با این پدیده از آن حمایت کنند.

چراکه تحقق این امر در درجه ی اول، ارائه ی حق اطلاعاتی مردم به خود آنهاست، و در درجه دوم موجبات حرکت به سمت یک سیاست اخلاق مدار را فراهم می کند.
“شفافیت” با پیشگیری از “افشاگری” می تواند ابزاری برای مقابله با سکولاریسمی باشد که اخلاق را فدای منافع سیاسی می کند.
البته باید خاطر نشان کرد، طرح شفافیت آرا نمایندگان که بدل به محل بحث و گفتوگو شده در برخی از کشورهایی که دایه دار سکولاریسم هستند نیز اجرا می شود؛ به همین دلیل برای نظامی با شعائر اسلامی، آشفتگی اذهان عمومی به خاطر یک رای مخفی زیبنده نخواهد بود.

امیر مرادعلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × یک =